Kolofon — o tej stronie

Ta strona ma dwa adresy i jedną duszę.

Wpisz szymondziak.com, a trafisz na polską wersję. Wpisz simondziak.com, a trafisz na angielską. Ta sama treść, ten sam głos, inny akcent — dosłownie i kolorystycznie.

Dlaczego dwa

W paszporcie mam jedno imię. W domu drugie. Szymon to polska forma, Simon to wersja, na którą i tak przechodzą Amerykanie po drugiej próbie. Wychowałem się pomiędzy tymi dwoma, a przez lata moje strony i profile musiały wybierać jedną stronę. Ta strona nie musi.

Domena, którą wpiszesz, decyduje o domyślnym języku i kolorze akcentu. Błękit po angielsku, bursztyn po polsku. Logotyp zawsze pokazuje Simon⁄Szymon Dziak — aktywna połowa rozświetlona, druga przyciemniona — więc niezależnie od wersji druga strona jest widoczna tuż pod spodem. Przełączasz się między nimi przyciskiem EN/PL.

Obie domeny są indeksowane niezależnie w Google. Atrybut hreflang mówi wyszukiwarkom, że to tłumaczenia, nie duplikaty. Jeśli znajdziesz mnie po angielsku i podeślesz link, polski znajomy może go kliknąć i przeczytać tę samą stronę po swojemu — ten sam slug, te same obrazki, inne słowa.

Stos

Astro 5 jako framework. Tailwind v4 przez @tailwindcss/vite do stylów (z dodatkowym krokiem kompilacji CLI, bo integracja Astro akurat nie współpracowała). MDX do pisania. Firebase Hosting do serwowania — jeden projekt Firebase, dwie witryny Hostingu, każda budowana z inną zmienną SITE_LOCALE. Oba buildy pochodzą z tego samego źródła; jedyna różnica to, które poddrzewo treści językowych zostaje wczytane.

Skrypt pre-build tworzy symlink src/pages do src/sites/<locale>/pages, więc każdy deploy emituje tylko trasy mające sens dla danej domeny. Angielski dostaje /projects, /writing, /now, /about. Polski dostaje /projekty, /pisanie, /teraz, /o-mnie. Żadnych prefiksów /en/ czy /pl/ — każda domena jest jednojęzyczna w swojej kanonicznej formie, a przełącznik to prawdziwa nawigacja między domenami.

Design

Minimalizm w stylu „dev-craft”, w linii rauno.me / paco.me / leerob.io. Ciemna baza (#0a0a0a), monospace do akcentów, Inter do treści, wszystko skalowane rytmem tekstu, a nie okrągłymi pikselami. Jedyny chromatyczny motyw to akcent: błękit po angielsku, bursztyn po polsku. Drobiazgi: pasek w stopce pisze · s · z · c · l · po angielsku i · ś · ż · ć · ł · po polsku. Strona 404 chowa w tle wielką literę S (lub Ś). Naciśnij klawisz ~ gdziekolwiek po angielsku i tekst na chwilę zakwitnie polskimi diakrytykami.

Kolory, które zostają

• Baza #0a0a0a
• Inkaust #e8e8e8, stonowany #999, przygaszony #666
• Linie #1f1f1f
• Akcent EN #7dd3fc (błękit)
• Akcent PL #ffd166 (bursztyn)

Tyle. Żadnego innego chromatycznego szumu.